POLSKIE TOWARZYSTWO DIETETYKI

POLSKIE TOWARZYSTWO DIETETYKI

Stewia – cukier XXI wieku?

Stevia rebaudiana jest małym krzewem powszechnie rosnącym w Paragwaju, gdzie znana jest jako Kaa-he-e – miodowe liście. Rdzenni mieszkańcy Ameryki Południowej używali tej rośliny od kilku tysięcy lat  w kuchni jako substytut cukru oraz w medycynie ludowej.

Stewia swoje właściwości słodzące zawdzięcza zawartym w niej glikozydom. Dzięki tym związkom chemicznym, które w największym stężeniu znajdują się w liściach, stewia jest słodsza od sacharozy 250 – 300 razy. Do najobficiej występujących  w roślinie glikozydów należą: stewiozydy (5-10%), rebaudiozydy A (2-4%), rebaudiozydy C (1-2%), dulkozydy A ( 0,4- 0,7%).

Glikozydy te wchłaniane są w jelitach przy udziale  bakterii jelitowych. Największą kumulację tych związków po wchłonięciu, odnotowuje się w jelicie cienkim oraz grubym. W mniejszym stopniu glikozydy trafiają do wątroby oraz nerek.

Badania naukowe wykazują, że stewia oprócz właściwości słodzących posiada właściwości terapeutyczne.  Naukowcy stwierdzili, że regularne spożywanie stewiozydów może obniżać poziom cukru we krwi, zmniejszać wchłanianie glukozy, zwiększać insulinowrażliwość tkanek, obniżać ciśnienie tętnicze krwi, a także działać przeciwzapalnie oraz przeciwnowotworowo.

Analizując publikacje naukowe, można stwierdzić, iż stewia jest nadzieją dla osób cierpiących na cukrzycę oraz otyłość, jednak potrzeba więcej wyników badań, aby jednoznacznie potwierdzić jej wpływ na nasz organizm.

Mateusz Kaczmarczyk

 

 

ptd.org.pl

 
PARTNERZY: