POLSKIE TOWARZYSTWO DIETETYKI

POLSKIE TOWARZYSTWO DIETETYKI

Dieta a biodostpność polifenoli

Wiele badań epidemiologicznych łączy spożycie polifenoli zawartych w owocach i warzywach ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia wielu chorób przewlekłych. Jednak badania interwencyjne na ogół nie potwierdzają tych korzystnych skutków. Przyczyny tych rozbieżności nie są w pełni wyjaśnione. Analizując wyniki badań należy uwzględnić potencjalne różnice w podaży, interakcje z pozostałymi składnikami żywności oraz różnice w biodostępności polifenoli. Oprócz czynników endogennych, takich jak mikroflora jelitowa czy enzymy trawienne, skład produktu spożywczego może również znacząco wpływać na biodostępność, wychwyt i dalszy metabolizm polifenoli. Z jednej strony błonnik (np. hemicelulozy), pierwiastki dwuwartościowe oraz lepkie i bogate w białko posiłki mogą ograniczać biodostępność polifenoli, z drugiej zaś łatwostrawne węglowodanów, tłuszcze (szczególnie dla polifenoli hydrofobowych, np kurkuminy) oraz antyoksydanty mogą zwiększać dostępność tych związków. Po wchłonięciu, polifenole, takie jak flawonoidy, mogą ograniczać II fazę metabolizmu i wydalania, zwiększając tym samym biodostępności polifenoli. Ponadto związki te mogą działać synergistycznie poprzez wpływ na białka transportujące, takie jak p-glikoproteiny. W celu zrozumienia aktywności biologicznej polifenoli, koniecznym jest poszerzenie wiedzy na temat czynników wpływających na ich biodostępność, w tym czynników żywieniowych.

Źródło: Bohn T.: Dietary factors affecting polyphenol bioavailability.(2014) Nutr Rev. 72(7):429-52.

Opracowanie: J. Pieczyńska

ptd.org.pl

 
PARTNERZY: